ćmak

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) — Ach, to ty, córuchno, a ja szukam po ćmaku tej bestyjskiej latarki. Na czymś to położyłem i teraz... — leżeć, Smyk! — „Co za dureństwo — irytował się równocześnie w duchu sam na siebie — przecie piwnica cała, więc i jej się nic nie mogło stać”. — Głupieje człowiek — kończył już głośno — od tego ciągłego huku czy co?...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Jędrkiewicz, Edwin 1962. Daimonion ti, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Stale wyszukujemy ich i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.