świńskość

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) kim owocem zerwanym z zielonej gałązki prób).” Zelwerowicz, ten niepospolicie utalentowany, a tak kapryśny artysta, zrobił dla Hipolita więcej niż autor; „na ramionach nosił głowę, którą umiał doprowadzić do wyglądu wielkanocnej głowy świńskiej, apetycznie polukrowanej i paradnie usadowionej na tacy; fabrykant Zelwerowicza miał chwile — co prawda krótkie — najszczerszego rwania się w niebiosy ideału, zaiste, wzruszał przez jedno mgnienie oka swoją istotną, acz przelotną tragedią, którą by należało określić jako ograniczenie świni przez jej świńskość.” Majdrowiczówna i Osterwina — arcyśliczne, Maszyński — komizm dobrej rasy, Myszkiewicz — tani. Pierrot p. Daczyńskiego „bardzo wdzięczny”, robi karierę jakby niechcący, w wydaniu natomiast Osterwy „jest to świadomy swych celów karierowicz, kokiet, uwodziciel, egoista, szarlatan, a papierowy w tym chyba znaczeniu, że oschły serdecznie...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Szczublewski, Józef 1965. Pierwsza reduta Osterwy, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.