amator-rytownik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Jeszcze bardziej nieoczekiwany jest następny list, pisany w 1796 roku do Józefa Łęckiego, matematyka i astronoma oraz amatora-rytownika z Krakowa. W liście tym, w którym przesyła najświeższe swoje akwaforty, Chodowiecki tłumaczy się ze swych niepochlebnych uwag o portrecie Kościuszki, który otrzymał od Łęckiego, i dodaje: „Jeżeli Pan uważa mnie za Polaka, którego rodzice osiedlili się w Niemczech, to krzywdzi mnie Pan, bo tym sposobem nie byłbym Polakiem, lecz Niemcem, a ja sobie zaszczyt czynię być prawdziwym Polakiem, chociażem osiadł w Niemczech...” Potem podaje rodowód swych...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Szenic, Stanisław 1973. Za zachodnią miedzą. Polacy w życiu Niemiec XVIII i XIX wieku, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.