autor-diarysta

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Taka wytrwałość w kontynuowaniu dziennika wiąże się zapewne z charakterem zamieszczanych w nim notatek i z jego funkcją w życiu autora-diarysty, jak nazywa go Michèle Leleu. Dziennik może być tylko okazyjnym, doraźnym świadectwem szczególnych wstrząśnieó życiowych — taki charakter noszą zapiski Janusza Korczaka, prowadzone w getcie, czy dziennik Anny Frank. Odrębną, nader banalną odmianą są „pamiętniki” wynikłe z młodzieńczej potrzeby samoanalizy, z wewnętrznej pracy dojrzewania, wygasające najczęściej w tym wczesnym okresie życia...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Nałkowska, Zofia 1970. Dzienniki czasu wojny, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.