becik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Było zasmarkane, czerwone, krwiste, jak polędwica na pieńku w rzeźni. Zresztą niedługo. Usłużni ludzie w mig zaopiekowali się maleństwem, ktoś dał watę, ktoś inny becik. Korabkiewicz pierwszy wyciągnął z walizy pieluchę 1 podesłał niezręcznie pod małego: „To młode, panie, to przyszła Polska“. Tak brzmi niekiedy fałszywy klawisz w uwerturze...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Rychlewski, Janusz 1949. Człowiek z gutaperki, Warszawa : Gebethner i Wolff
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.