berserker

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) grożona karą. Odtąd, „wściekłość berserkera" stała się przysłowiowa jako określenie każdego wybuchu dzikiego i nieposkromionego gniewu (jak u nas „szewska pasja"), w. 83. Berserkerzy ogarnięci szałem bitewnym popadali w rodzaj oszołomienia i zamroczenia umysłu, w którym zachowywali się zupełnie jak dzikie zwierzęta, kąsając niby wściekłe psy wszystko, co im popadło pod zęby, zwłaszcza tarcze i puklerze wrogów i własne. Kiedy stawali się groźni dla własnych współbojowników, poskramiano tych wściekłych furiatów, biorąc ich w kleszcze tarcz...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Tegnér, Jezajasz 1957. Frithiofowa saga, przeł. S. Wałęga, Wrocław ; Kraków : ZNiO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.