bezdarny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) żartowny - bezżartowny człek. Na wyrażeniu przyimkowym z bez oznaczającym brak cechy, oparte są następujące przymiotniki: be^b^rwny - «bez barw i kolorów» ^ęnjnezbarwnemi_m^luj^^ai^ami, bezboki - «boków nie mający*, bez^ brzuchy -«nie mający brzucha*, b^ezcarski - «cara nie mający, królewski*, bjizcelny (już w SL przymiotnik ten jest homonimem słowotwórczym, opartym na różnych podstawach: bgz^J^ i bez^elg), bj-Z“ brzeżny - «bez brzegów, brzegów nie mający*, jsez^enny - «bezwartościowy* - ^ziś^notg^^jwiai^chc^ ; b^ezchmurny «nie zachmurzony, pozbawiony chmur*, ^zchlebny - «chleba nie mający* - j^ezcjfrlebna^rąina, bezcijiżarny - «bez ciężaru, nie obciążony, nieciężki», bezciepły (forma ta zarejestrowana jest z gwiazdką) «ciepła nie mający*, bezcjsejny - «bezwstydny, niesromny, bez czoła, psu oczj' przedając», b^ezcz^łoneczi^r (forma ta umieszczona jest z gwiazdką) - «członków nie mający*, bnezczynny - «nieczynny*, Jagzdasgy - «nie mający dachu, nie zakryty*, bezdechy (forma ta umieszczona jest z gwiazdką.) «tchu nie mający bez oddechu»,«bezduchy*; bezdłużny - «długów nie mający*, bezdarny - «bez daru, darem nie zaszczycony*; bezdeszczy, jiez^żdżowny (obie formy umieszczone są z gwiazdką) - «bez deszczu* - E^gt^ezd^dżowyr; bezintei^sawny - «nieinteresowny», bezdomy - «bez domu* - ^^jóruhu^be^domy, b^zdra^ieżny " «drapieży nie używający, nie szarpiący* b^ezdra^ieżne^życjle, b^zdziejmy - «bez działania, nie działający, nie skutkujący*. - Bracia^jezdzielni^Bó^^dj.! dzielność słońcu,...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Wójcikowska, Elżbieta 1991. Formacje atrybutywne typu podgórski, nadludzki w języku polskim, Warszawa : UW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.