bibliotekarski

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) do Warszawy spotkał nowy zawód. Biblioteka uniwersytecka przemieniła się na publiczną; dyrektorstwo jej wziął Linde; Lelewelowi dano urząd bibliotekarza pod nim, z obowiązkiem miewania odczytów o bibliografii Prędko pogodził się ze swojem położeniem, gdy się ujrzał wśród bogactw biblioteki tworzącej się nabytkami z klasztorów całej Polski; a chociaż obce były mu bibliotekarskie wiadomości, wtajemniczył się w nie, wiele odgadł, i wciągniony w tę nową dla siebie naukę, nagromadził takie rezultata poszukiwań i postrzeżeń, źe mu to w kilka lat później posłużyło do wydania Ksiąg Bibliograficznych (Wilno 1823), dzieła, którem, można powiedzieć, przyczynił się najwięcej i do rozświecenia stanu dawnego piśmiennictwa, i do poszanowania i cenienia zabytków książkowych, dość lekceważonych...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Siemieński, Lucyan 1881a. Dzieła. T. 3-4, Warszawa : Nakł. i Druk. J. Ungra
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.
Sąsiedztwo a tergo