bordunowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) pojawiła się około r. 1600 lub wcześniej. Ten ton wyższy o oktawę mógł już znajdować się o wiele dawniej ; lecz nie wydawała go osobna piszczałka, skoro szałamaja posiadała dlań oddzielny przewód. Natomiast typowo europejskie jest dążenie do dania podstawy bordunowej w niższej pozycji głosowej — w przeciwieństwie do mniejszych wymagań (pod tym względem) ludów Azji. Musiało to nastąpić w połowie średniowiecza, może pod wpływem „organum“, co jednak byłoby zbyteczne ze względu na ludową praktykę prymitywną wielogłosowości. Gdy dodano osobną piszczałkę...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Chybiński, Adolf 1961. Z pism. T. 2. O polskiej muzyce ludowej. Wybór prac etnograficznych, Warszawa : PWM
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.