broszurowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) I dlatego to talent jego był przedewszystkiem publicystyczny; naturą takiego talentu jest, że dąży zawsze do doraźnego bezpośredniego skutku, że we wszystkiem i zawsze ma tendencyę. Ztąd także ten broszurowy charakter wszystkich pism Niemcewicza, który upoważnia do powiedzenia, że był dzienikarzem z pozorami poety lub dziejopisa. „Kazimierz Wielki” dlatego w swoim czasie zrobił wrażenie, dlatego dziś jako komedya niema wartości, że był broszurą; był nią jeszcze więcej „Powrót Posła”; broszurą był krwawy paszkwil „Biblia Targowicka”; innego rodzaju, ale broszurą także, były „Śpiewy Historyczne”, przeznaczone na to, by utrzymywać ducha patryotycznego...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Tarnowski, Stanisław 1904. Historya literatury polskiej. T. 4-5, wyd. drugie, przejrz. i dopełn., Warszawa : Słowo
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.