brukarz-szlachcic

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) majątki ziemskie. Miał swoje Pikiliszki Piłsudski69. „Nawet wódz polskiego mieszczaństwa, Roman Dmowski (syn brukarza-szlachcica) kupił także kilkunastomorgową resztówkę”70. „Sygnet szlachecki stał się artykułem pierwszej potrzeby”. Ostentacyjne noszenie go jest w międzywojennym dwudziestoleciu powszechne, a nikt przy tym nie pyta o prawo do herbu, choć wątpliwości częste71. Dobre szlacheckie nazwisko...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Matuszewski, Józef 1991. Cham, Łódź : UŁ
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Stale wyszukujemy ich i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.