całkowitość

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) składać zupełnie nieudolne rady wojewódzkie, wszystka i o prawda. Ale krytykując jak bądź, jednej rzeczy planowi temu zaprzeczyć nie można, to jest, że jest istotnym i zupełnym planem administracyi, obmyślanym we wszystkich częściach od góry do dołu. Jeżeli nie jest sam w sobie doskonałym, to jest takim w porównaniu z tern co było, a po zupełności i całkowitości tego planu znać, że był dziełem człowieka, który zm.ł praktykę spraw i rządu; kiedy znowu ta administraeya wychodząca w całości (czy w praktyce okazałaby się dobrą, to inne pytanie) z wyborów, jest urzeczywistnieniem najzupełniejszego samorządu, a zarazem dowodem, jak mądrze Leszczyński wolność rozumiał i jak ją święcie szanował...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Tarnowski, Stanisław 1903. Historya literatury polskiej. T. 1-3, wyd. drugie, przejrz. i dopełn., Warszawa : Słowo
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.