człowiek-charakter

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Szczególną cechą twórczości Meyerholda było to, że dramaturgia jak gdyby podporządkowywała się poszczególnemu momentowi; ten proces rozpoczął się, być może, jeszcze w teatrze Stanisławskiego, lecz jedność w teatrze Stanisławskiego poparta była odczuciem jednolitości człowieka-charakteru. Teatr Meyerholda był teatrem atrakcji, charaktery bohaterów nie były sprecyzowane, ściślej mówiąc, one tylko łączyły atrakcje. Reżyser nie stawiał problemu, czy koncepcja charakteru żony Horodniczego w spektaklu Meyerholda nie jest sprzeczna z dramaturgią Gogola, z całą strukturą utworu...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Szkłowski, Wiktor 1965. Ze wspomnień, przeł. A. Galis, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.