czepliwy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Natalia jęła gorąco perswadować, prosiła ją, by się opamiętała i nie myślała o samobójstwie, lecz Daria, która z początku słuchała roztargniona, przyszła do siebie i przerwała jej gniewnie w pół słowa: — Daj spokój, Nataszka! Nie po to przyszłam, żebyś mi odradzała i prosiła! Przyszłam powiedzieć ci o moim nieszczęściu i uprzedzić, żebyś od dzisiejszego dnia swoje dzieci trzymała ode mnie z dala. Moja choroba jest czepliwa, felczer mówił, a zresztą ja sama o tym słyszałam; żeby się nie zaraziły ode mnie, rozumiesz, głupia? I starej powiedz, ja nie mam sumienia... A ja... ja nie od razu pójdę na stryk, nie myśl sobie, zdążę z tym... Pożyję jeszcze, nacieszę się tym pięknym światem, pożegnam się...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Szołochow, Michał 1955. Cichy Don. T. 3-4, tłum. W. Rogowicz, A .Stawar, wyd. 6, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.