deklamacyjność

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Woltera do plejady najwyższych. Teoretyków* tragedji i historyków dramaturgji drażni Wolterowska publicystyka, pol8miczność, pamfletowość, satyra, jego działalność do pewnego stopnia dziennikarska. Tymczasem Wolter był w twórczości dramatopisarskiej przy całej swej sztuczności, deklamacyjności, koturnowości rasowym twórcą scenicznym. Przyznaje mu to jego wielbiciel i... uczeń Nietsche, kiedy pisząc o nim, że był jednym z ostatnich ludzi, którzy potrafili „połączyć w sobie najwyższą niepodległość myśli z usposobienia ducha nawskroś nierewołucyjnem” dodaje jeszcze „ostatni to z wielkich poetów dramatycznych, który spętał swego ducha miarą grecką”...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Nowaczyński, Adolf 1922. Góry z piasku. Szkice, Warszawa : Nakł. Polskiego Posterunku Wydawniczego „Placówka”
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.