deponens

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) jest tenże podmiot. Ale łatwo sobie można przedstawić, że jeden z tych dwm elementów w pewnych sytuacjach brał przewagę nad drugimi. Jeżeli uwydatniono tę cechę, że punktem wyjścia czynności jest podmiot, funkcja czasownika ujednostajniała się z funkcją activum; czasownik taki przeradzał się wr tzw. deponens. Z chwilą natomiast, gdy nacisk zaczynał spoczywać na końcowym punkcie czynności wyrażanej przez czasownik w medium, można było początkowo punktu tej czynności nie uwzględnić w ogóle; gdy się to zaś stało, medium przekształcało się w passivum. Zmiana dokonana...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
SGram - Studia Gramatyczne (Wro­cław etc.)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.