dielektryczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) *W próżni prędkość ta propagacyi równa się powyższej stałej c (patrz poprzednią nwagę), ta zaś, jak wynikło z pomiarów czysto elektro-magnetycznych, wynosi okrągło 3.1010 cnVsek. W innych, zaś ośrodkach prędkość ta jest mniejsza, a mianowicie równa c/|/ gdzie '1 K\>., K jest t. zw. spółczynnikiem dielektrycznym, zaś ¡j- — magnetycznym (czyli „przenikliwością*1 magnetyczną) danego ośrodka. Spółczynniki te K, fi zależą zresztą liczebnie od częstości drgań, czyli zmian elektromagnetycznych...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Campbell, Norman R. 1913. Zasady elektryczności (jako przykład do metodologii), przeł. L. Silberstein, Warszawa : Księgarnia E. Wende i Sp.
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.