dom-ojczyzna

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) tywę własnego domu-rodziny, gdyż boi się swojego egoizmu, gdyż poczuwa się do odpowiedzialności za istniejące dokoła niego zło społeczne i chce z nim walczyć. Powtarza więc — i wtedy to było „czytelne” społecznie i aprobowane — gest bohatera mickiewiczowskiego, który rezygnuje z egoistycznego własnego domu-rodziny na rzecz „domu-ojczyzny”, „domu-społeczeństwa”...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Żeromski, Stefan 1987. Ludzie bezdomni, Wrocław etc. : ZNiO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.