dom-osobowość

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) tutaj tyle samo, co porzucić dotychczasowy kształt własnej osobowości. Coś, co przyzwyczailiśmy się uważać za nas samych, z czym zrośliśmy się przez urodzenie i oswoili przez wychowanie, przez długi szereg codziennych postępków i myśli, przestaje nam wystarczać: zaczynamy czuć się źle u siebie. Zaczyna nam być obco i niewygodnie wśród nawarstwionych w nas pokładów życia, w tym domu-osobowości, na który składa się długotrwały wysiłek pokoleń i także kumulująca się praca naszego własnego życia. Bunt wewnętrzny, rozszczepienie w obrębie osobowości, przybiera w tych powieściach postać wyzwania rzuconego rodzinie, klasie, narodowi, słowem, przybiera postać buntu społecznego, a to dlatego, że osobowość, wytwór stosunków zbiorowych, stanowi miniaturę historycznego życia grup społecznych i nie ma w niej nic, czego by nie było w ogarniającym ją wielkim domu ludzkich dziejów. Dom Brzozowskiego rozrasta się ostatecznie aż do pojęcia całej ludzkości,...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Twórczość - Twórczość (Kraków / War­­­­­sza­wa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.