domofonowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) niebywałe rozmówki, te domorosłe (i domofonowe) improwizacje, dodające do ustalonych kryptonimów własne próbki słownego kamuflażu, bo się ten język przyjmuje i już nie można powiedzieć poprostu cmentarz, tylko się mówi ,,tam gdzie ci smutno i gdzie wiatr wieje“. I tak się łatwo zaplątać w te metafory, że już nikt nic nie rozumie. Żona przyjdzie po wodzie. Słucham. Macie wysunąć czoło. Co to jest czoło?...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Janta, Aleksander 1961. Losy i ludzie. Spotkania – przygody – studia 1931–1960, Londyn : Wiadomości
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.