dowcipkowanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) kości i prawdy. Jej djalektyka musi wówczas rozsadzić wszelką stałość, jej dowcipna gra słów musi zburzyć całą powagę życia i wyłączyć wszelką głębię; wszelkie podmiotowe poczucie siły, wszelka gadanina o sile coraz mniej pokrywa brak siły prawdziwej, beztreściwość całego ruchu. A wreszcie taka ruchliwość i dowcipkowanie kończy się swawolą. Niczego zaś ludzkość na dłużej tak bardzo nie znosi, jak swawolnego traktowania głównych zagadnień swego szczęścia i duchowego istnienia...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Eucken, Rudolf 1914. Wielcy myśliciele i ich poglądy na życie. Zagadnienie życia ludzkości w rozwoju dziejowym od Platona do naszych czasów, przeł. A. Zieleńczyk, Warszawa : Nakł. H. Lindenfelda
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.