elokutor

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Termin umowny nie zawsze wystarcza, albowiem u Konopnickiej w liryce wprowadzającej ludowego elokutora, również jednak w liryce osobistej i bezpośredniej strofika uległa znacznemu wyrafinowaniu. Na kanwie metru 8 + 5 powstała finezyjna strofa takiej pieśni: Poszłabym ja na kraj świata Jak ten wiatr, co w polu lata...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Żmigrodzka, Maria (red.) 1981. Problemy polskiego romantyzmu. Ser. trzecia. Praca zbiorowa, Wrocław etc. : ZNiO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.