epistolarnia

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Dałbym spokój tym nieszczęsnym biedakom, zmuszonym w chronicznym Peerelowskim kryzysie do organizowania solenizanckiego przyjęcia, zwolniłbym ich od obowiązku fetowania gości. Imieniny czcilibyśmy epistolarnie. Wszyscy bliscy ludzie, niezależnie od częstotliwości codziennych spotkań z solenizantem, przed tym dniem pisaliby do niego list, dowolny w formie i charakterze, ale ściśle związany z tym, co dzieje się pomiędzy nadawcą a adresatem. Nie laurkę, raczej coś w rodzaju wyznania, opisującego to, co - zdaniem nadawcy - jest naprawdę. Jeśli nie ma nic lub jest zbyt mało czy byle jak - wtedy chyba nie pisałoby się. Nie byłoby zatem niezręcznie ogłosić wcześ...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Gluza, Zbigniew 1985. Epizod, Warszawa : Przedświt
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przysłówek

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.