fajdan

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) (Pisma zbiorowe. T. IX. Warszawa 1938, s. 106). 1 VII 1928 r. w jednym z wywiadów: „Gdybym nie walczył ze sobą, to bym nic innego nie czynił, jak bił i kopał panów posłów bez ustanku” (tamże, s. 116). Późniejsze wypowiedzi Piłsudskiego nabiorą jeszcze większej — dość swoistej — pikanterii, gdy o posłach mówić będzie jako o „bandyckiej sforze”, „złośliwych małpach” czy „fajdanie poselskim” (tamże, s. 153), czy wreszcie o konstytucji „cudzoziemskiej” i „niechlujnej”, którą określi „konstytutą” gdyż słowo to najbliższe było „prostytuty” (tamże, s. 216—220). Wtórować mu w tym będą i inni. W kilka miesięcy później z trybuny sejmowej Sanojca mówił, że „lekarzem chorób Polski jest Piłsudski, a jego narzędziem operacyjnym jest «drąg»”, zaś na jednym z wieców Sławek ostrzegł opozycję przed „łamaniem kości”. Szerzej na ten temat A. Czubiński: Centrolew..., s. 189 i nast...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Zakrzewski, Andrzej 1977. Wincenty Witos chłopski polityk i mąż stanu, Warszawa : LSW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.