fauxbourdon

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Renesans (1300—1600) Cechy charakterystyczne. Dalszy rozwój wielogłosowości; technika fauxbourdonu; technika imitacyjna; doskonalenie techniki kontrapunktu i stylu polifonii wokalnej a capella (3—6-glos.) aż do najwyższego szczytu; styl polichoralny; początki muzyki instrument.; utrwalenie poczucia harmonicznego; wynalazek druku muz.; tabulatury organowe i lutniowe...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
MEP PWN 1959. Mała encyklopedia powszechna PWN, wyd. 1, seria B, Warszawa : PWN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.