hypokryta

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) kich. W Rzpltej nie wichrzył, w mętnej wodzie ryb nie łowił, odbija zatem bardzo korzystnie od innych ludzi swego wieku i stanu, od Zebrzydowskich, Opalińskich, od swoich stryjecznych braci i synowców Radziwiłłów. Przecież w tym powrażnym i zasłużonym senatorze siedzi uraźliwy magnat polski, w tym gorliwym katoliku hypokryta. Z tego, co pisze, raczej z tego, jak pisze, zdawałoby się, że niema człowieka...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Tarnowski, Stanisław 1903. Historya literatury polskiej. T. 1-3, wyd. drugie, przejrz. i dopełn., Warszawa : Słowo
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.