interoficer

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) „Mocą daną mi od Najwyższego Siły Zbrojnej Naczelnika — czytamy w rękopisie zachowanym w Ossolineum — podług rozkazu [...] w obozie głównym, dla skompletowania Regimentu 20-tego, daję ordynans obywatelom: Ignacemu Szorcowi i Michałowi Kruszewskiemu, porucznikom, tudzież Wincentemu Turskiemu, podporucznikowi i Franciszkowi Kulczyckiemu, chorążemu z przydanemi interoficerami i gemajnami, aby ciż dopiero wspomnieni oficyerowie werbowali ludzi wolnych, zdatnych, tak w Warszawie jako i okolicach miasta tego, po województwach, ziemiach i powiatach rozciągających się, do werbowania którego, jeżeliby wyciągała potrzeba pomocy tej od Komisyjów Porządkowych, przez wzgląd na potrzebę obrony Ojczyzny, podpisany doprasza się. W wykonywaniu tego ordynansu wszelką najprzyzwoitszą...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Sidorski, Dionizy 1982a. Nie znam takiego monarchy. Jan Kiliński, Katowice : Śląsk
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.