intonacyjno-retoryczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Chociaż dotychczasowe badania interpunkcji staropolskiej opierały się wyłącznie na analizie tekstów poetyckich (por. K. Górski, S. Furmanik, J. Godyń), to ustalona w poezji funkcja intonacyjno-retoryczna znaków interpunkcyjnych w całej pełni potwierdza się w tekstach prozatorskich. Najpowszechniejsze znaki przestankowe, czyli przecinek (skośna kreska), dwukropek, kropka są działami intonacyjnymi, wskazującymi pauzę: najkrótszą - przecinek, średnią - dwukropek oraz najdłuższą - kropka. Kropka stanowi więc sygnał końca całości intonacyjno-treściowej, a tym samym dwukropek i przecinek występują tylko wewnątrz całości zamkniętej kropką. Kropka w takiej pozycji zdarza się niezwykle rzadko...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Wyderka, Bogusław (red.) 1999. O kształcie języka. Studia i rozprawy, Opole : UO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.