jampolski

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Nagle wśród tej letargicznej części globu zjawia się człowiek opatrznościowy, kto wie nawet czy nie najzwyklejszy pastuszek albo h a j d a j. Człowiek ten prochu niby nie wymyślił, ale ma geniusz: udaje bowiem klarynet. I otóż wszystko się zmienia w Jampolu na lepsze. Ludzie zbiegają się, podziwiają fenomenalnego chłopca, zaczynają myśleć, a w końcu szlą własną, jampolską korespondencję do Warszawy z doniesieniem o zjawisku!...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Prus, Bolesław 1954. Kroniki. T. 3, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.