jarmarcznik

Słowo poświadczone w fotocytacie:

Warning: file_get_contents(http://150.254.102.135/viewDjvu/JPGs/IJ_3767.txt): failed to open stream: Connection refused in /var/nfjp/wp-content/plugins/NFJP/lemma-template.php on line 136

Warning: file_get_contents(http://150.254.102.135/viewDjvu/data.txt): failed to open stream: Connection refused in /var/nfjp/wp-content/plugins/NFJP/lemma-template.php on line 143
(...) — Wyśta syćkie gulony suki niewarte! — mówił na jarmarku gospodarz ze Szarbi, odcinając się mieszczanom skalbmierskim. [...] 83 Autorstwo niepewne, przypisywane Janowi Dzwonkowskiemu, wyd. w r. 1612.: Pełny tytuł: Peregrynacyja dziadowska zwłaszcza owych jarmarczników trzęsiglowów: w' który sposób zwykli bywać na miejscach świętych, nie tykając tych, którzy sprawiedliwym karaniem bożym nawiedzeni, przy kościelech abo w> szpitalach siedzą...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.