jarmarczno-tragiczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) „estetyki jarmarczno-tragicznej”. Zafascynowany jest ogrywaniem przedmiotu w teatrze i przypisuje mu rangę partnera aktora. Teorię teatralnego życia przedmiotu sformułował w jednym z rozdziałów swej książki o reżyserii — Reżisior zreliszcza, Moskwa 1973. Rozowski jest ponadto autorem książki Samootdacza, Moskwa 1976; pięciu scenariuszy, licznych felietonów, opowiadań i parodii...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Semil, Małgorzata, Wysińska, Elżbieta 1980. Słownik współczesnego teatru. Twórcy, teatry, teorie, Warszawa : WAiF
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.