kłosarka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) sprawiała mi wyobrażenie katuszy ezyscowych. Umysł mój zawsze wyżej sięgał nad to, co mię otaczało, lecz z drugiej strony nic nie mogło mię powściągnąć od kosztowania owocu, który swój kwiat utracił i oderwał się od gałązki. „Jakże on słodki i smaczny! mówiłem sobie podnosząc go z ziemi: pożywam go bez niczyjej krzywdy.” Słowem, byłem podobien do owych kłosarek, zbierających wszystko, co nie do snopu należy...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Siemieński, Lucyan 1881. Dzieła. T. 7, Warszawa : Nakł. i Druk. J. Ungra
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.