kanonowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) głosów kanon został napisany. W średniowieczu, kiedy kanony cieszyły się szczególnie dużym powodzeniem, stworzono różne ich odmiany. Był na przykład kanon raczy, gdzie jeden glos śpiewał melodię normalnie, a drugi tę samą melodię od tyłu do przodu. Były i inne kanonowe gatunki niezwykle skomplikowane, stanowiące istne łamigłówki, których rozwiązaniem zabawiali się średniowieczni melomani. Śmieszną formą jest kanon ciągły, nigdy się nie kończący, bo gdy jeden głos kończy melodię, następne jeszcze ją ciągną, więc ten pierwszy musi zaczynać od nowa, potem następny kończy, ale ten pierwszy jeszcze ciągnie, więc następny musi podejmować melodię...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Waldorff, Jerzy 1956. Sekrety Polihymnii, Warszawa : Iskry
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.