kawa-lura

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Początkowo nie było czym i w czym jeść. Poratowała nas mieszkająca w Poznaniu ciocia. Przyniosła łyżki i blaszane talerze. Pamiętam, że dostawaliśmy chleb, czarną kawę-lurę i jakąś zupę z brukwi. My mieliśmy jeszcze zapas śremskiego chleba, który wysychał i trzeba go było jeść. Musieliśmy się również spieszyć ze spożyciem zabranego z domu mięsa. Było z tym trochę kłopotu. Ojciec uprosił wreszcie kierownika baraku i ten pozowolił nam w pożyczonych garnkach ugotować mięso na małym, żelaznym piecyku. Konsumowaliśmy je z pomocą najbliższych sąsiadów...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Dyliński, Ryszard, Flejsierowicz, Marian, Kubiak, Stanisław (wyb. i oprac.) 1974. Wysiedlenie i poniewierka 1939 - 1945. Wspomnienia Polaków wy­sied­lo­nych przez okupanta hitlerowskiego z ziem polskich „wcielonych” do Rzeszy, Poznań : Wyd. Poznańskie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.