kij-konik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Czy potrafimy wyrwać się poza cały gigantyczny system odniesień, jaki stwarza w naszej psychice wielowiekowa tradycja sztuki przedstawiającej, czy — co więcej — potrafimy znaleźć w dzisiejszej rozproszkowanej kulturze wspólną z artystą skalę wartości, skalę znaczeń, która ożywi dla niego i zarazem dla nas symbole, xoanony, włócznie sabińskie? Gombrich myśli, że nie — i rozważając symboliczne znaczenie kija-konika, na którym z pełnym przekonaniem ujeżdża dziecko, powiada: „Gdyby taki Picasso zwrócił się od ceramiki do fabrykowania koników i posłał owoc swego kaprysu na wystawę, moglibyśmy jego utwór odczytać jako demonstrację, jako symbol satyryczny, jako wyznanie wiary w przedmioty ubogie lub jako autoironię — ale jedna rzecz byłaby niedostępna dla największego nawet ze współczesnych artystów: nie mógłby sprawić, by ów konik znaczył dla nas to samo, co znaczył dla pierwszego swego twórcy. Tę drogę zamyka anioł z mie...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Znak - Znak (Kraków)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.