kontemplować

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Trzeba lojalnie i bezwzględnie przyznać Einsteinowi, że w każdym razie jemu tylko znów udało się wyrwać elitę ludzkości od grzebania się tylko w przyziemnościaoh doczesnego żywota i że inteligencja obu półkól bez różnic narodowościowych i rasowych znów zaczyna wznosić oczy ku niebu, kontemplować nad zagadką wszechświata, zajmować się intensywniej kosmosem... planetami... może i metafizyką. Narodom i rasom świata rozżartym na siebie od czasów wojny, klasom i warstwom wszystkich społeczeństw rozjadłym w walce o chleb i władzę znów ten Semita wykazuje znikomości i marność tych wszystkich wojen, walk, nienawiści, bojów i udręczeń wobec tysiąca nierozwiązalnych zagadek bytu. Ostatecznie tylko Ein...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Nowaczyński, Adolf 1922. Góry z piasku. Szkice, Warszawa : Nakł. Polskiego Posterunku Wydawniczego „Placówka”
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownik

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Stale wyszukujemy ich i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.