konturowanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) czasem w pejzażu, wyraża się najpełniej w portretach (il. 305). Jakiś grymas ust, plama na policzku, ściągnięcie brody tak skupiają całą jego uwagę, nie pozwalają oderwać wzroku, że zarys twarzy już przechodzi w uproszczenie. Już granice swe uzależnia od centralnego punktu. Tak pojęte konturowanie nie ostałoby się w żadnej szkole rysunku. Czyni wrażenie pracy naiwnej, czasem dziecinnej. Szczególnie na bezbarwnej fotografii. Nic fałszywszego jak takie przypuszczenie. Barwa tłumaczy tu wszystko. Daje konieczne i pełne uzasadnienie...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Feldhorn, Juliusz 1961. Dzieła i twórcy. Popularny zarys historii sztuki, Warszawa : Wiedza Powszechna
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.