kucanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Plewił dalej. Bolały go kolana od kucania, ścierpły plecy. Słońce dopiekało nieznośnie, bo akurat tu nie było żadnych drzew). Spojrzał tęsknie w głąb ogrodu, gdzie stara Antoniowa plewiła pod rozłożystą jabłonką. Aż stąd było widać, jak plama cienia kładzie się na całą grzędę, ruchoma, przejrzysta i wabiąca...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Wasilewska, Wanda 1955. Pisma zebrane. T. 1. Oblicze dnia. Ojczyzna. Ziemia w jarzmie, Warszawa : Wyd. MON
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.