magiczno-poetycki

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Polska literatura ma dzisiaj swoje sanktuaria za granicą — nad Niemnem, w wileńskiej Celi Konrada — iw znacznym stopniu żyje mitem Litwy magiczno-poetyckiej. Mit ten datuje się od Mickiewicza i urasta powoli. Jeszcze Norwidowi jest on obcy, skoro ten wywodzi swój rodowód, zgodnie z romantyczną modą, od jakichś fantastycznych Skandynawów, podczas kiedy nazwisko Norvidas albo Narvidas jest całkiem pospolite na samej północy Żmudzi (jak mnie objaśnił historyk litewski J. Dai...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kultura - Kultura (Paryż)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.