magiczno-proroczy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Wstęp jest więc, mówiąc kategoriami misteriów i magii, próbą czaru, zaczarowania, jest inkantacją (z łac. incanto — czarować) rzeczywistości zewnętrznej i autoinkantacją, która, gdy podziała (a więc trzeba ją odprawić do końca), przenosi poetę w stan wieszczej magiczno-proroczej ekstazy...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kępiński, Zdzisław 1980. Mickiewicz hermetyczny, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.