mansardka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) laty. Jeszcze jako uczeń gimnazjalny, organizujący życie literacko-artystyczne kolegów, pragnąłem pozyskać udział autora Srogiego psa i sentymentalnego zająca oraz rozgłos już budzącej sensacyjnej, groteskowej, filmowej, znanej tylko z fragmentów i plotek, bo w pracowni pisarza dopiero narastającej, powieści Zwariowane miasto. Zdobywszy jego prywatny adres: Krupnicza 7, wedle wskazówki dozorcy minąłem drugie piętro, by odnaleźć mansardkę Jana Wiktora. I znalazłem się przed ciężką żelazną bramą na strych wiodącą. Na płycie żelaznej bielała nalepiona duża karta z czytelnym, strzelistym jak gotyk odręcznym napisem, mniej więcej tej treści: „Kto mnie odwiedza, czyni mi wielki zaszczyt; kto mnie zapracowanego omija, sprawia mi dużą przyjemność. J.W.”...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Banaczkowski, Piotr (red.) 1960. Jan Wiktor w 70 rocznicę urodzin, Warszawa : LSW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.