minstrel-żongler

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) wystarcza, żeby go osądzać. Gorzej może z teoretyzującymi przeciwnikami Skamandra, którzy chcieli opierać się na intelekcie, podczas kiedy właśnie tego intelektu, jak to dzisiaj dobrze już widać, im nie dostawało. Ale o Gałczyńskim dużo napisano zapominając jakby, że za wszystkimi pieśniami i sztukami tego minstrela-żonglera czai się inteligencja bystra, chwytliwa, zachowująca jakby dystans wobec słów, które traktuje jako doraźne, na ten właśnie moment, już gotowa do dalszych eskapad. I właściwie co w nim najciekawsze, to myśl niemal niemożliwa do wyśledzenia, bo Gałczyński nie był tylko poetą stanów uczuciowych, łowcą niewyrażalnego ani kolekcjonerem metafor, a mimo to przebywał poza prawdą i kłamstwem, poza szczerością i nieszczerością...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Miłosz, Czesław 1990. Prywatne obowiązki, wyd. 1 krajowe, Olsztyn : Pojezierze
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.