morfo-fonema

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Wynikający z koncepcji V. Brondala paralelizm między morfonologią a morfosyntaktyką wymaga bliższego omówienia, pozwala bowiem w oparciu o dotychczasowe wyniki badań nad morfonologią określić przedmiot morfosyntaktyki. Jak wiadomo, badania nad morfonologią zapoczątkował J. Baudouin de Courtenay (1894), termin „morfo-fonema” wprowadził H. Ułaszyn (1927), a podstawy teoretyczne tej dyscypliny dał N. Trubiecki (1931), wyróżniając w niej: 1) naukę o fonologicznej strukturze morfemów, 2) naukę o kombinatorycznych zmianach głosek na pograniczu morfemów, 3) naukę o alternacjach fonetycznych. Zwraca też uwagę na doniosłość typologiczną morfonologicznych...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
BPTJ - Biuletyn Polskiego Towarzystwa Ję­zy­ko­znawczego (Kraków / Wrocław / War­szawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.