nabić

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Długo nie mogłem zdybać żadnej zwierzyny; w końcu, z szerokiego krzaka dębiny, zupełnie zagłuszonego piołunem, wyleciał chruściel. Dałem ognia; ptak wywinął koziołka w powietrzu i spadł. Słysząc wystrzał Kasjan pośpiesznie zakrył sobie oczy ręką i nie poruszył się, dopóki nie nabiłem strzelby i nie podniosłem chruściela. Gdy zaś ruszyłem dalej, podszedł do miejsca, gdzie spadł zabity ptak, pochylił się nad trawą, na którą bryznęło kilka kropel krwi, pokręcił głową, lękliwie zerknął na mnie... Słyszałem potem, jak szeptał: — Grzech!... Ach, to naprawdę grzech!...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Turgieniew, Iwan 1953a. Z pism. Zapiski myśliwego, przeł. J. Dmochowska et al., Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Stale wyszukujemy ich i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.