narcyz

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) RODZAJ I STOPIEŃ TALEjSTU. 409 Wszędzie to samo uczucie i ten sam rodzaj uczucia, zawsze ta sama skarga na okrutną Kiimenę lub ta sama nadzieja, że Filis będzie łaskawszą, ale nigdzie skargi żywszej, namiętnej, takiej, któraby się wbiła w pamięd, nigdzie takiej nadziei, żeby do niej serce czytelnika zabiło. Ta nieodmienna czułość, ta pełna respektu tkliwość, te same zawsze jawory, jesiony, lilie, narcyzy, mirty, gaje, zdroje, wieńce, ten niczem nie zmącony blado różowy kolorek lego cierpień, westchnień i zachwytów, na którego tle jednostajnem nigdy żaden żywszy kolor nie odbija, to główna wada tej poezyi...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Tarnowski, Stanisław 1903. Historya literatury polskiej. T. 1-3, wyd. drugie, przejrz. i dopełn., Warszawa : Słowo
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.