naremnica

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) przez krzesanice i wykusze, przez grani wierch — rogate dusze — rozhukiem grzmotu naremnicy nie skruszy turni kalenicy. — Gdy tak uparcie nasza skała huraganowi urągała — pewnego ranka u podnóża zza węgła człowiek się wynurza; narzędziem jakimś ostrym, twardym wywierca otwór i oskardem po wiele razy w takt uderza; rozłupał gładki ślizg pancerza, we wnętrzu wanty kuje, wierci, jak na groniówki lichej perci...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Hulewicz, Bohdan 1948. Od zarania do wieczora, Nicea : [s.n.]
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.