narracja

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Tematy, teksty i intrygi brali sobie bez skrupułów skąd się dało, wykradając poprostu czy to od Hiszpanów, czy od Włochów, rusztowanie akcji, kanwę, narrację, typy, sytuacje, sceny, końce aktów; niekiedy z dwóch, trzech sztuk antycznych, cudzoziemskich, nawet całkiem heterogenicznych lepili kunsztownie jedną własną. Osnowa bowiem była dla tej falangi...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Nowaczyński, Adolf 1922. Góry z piasku. Szkice, Warszawa : Nakł. Polskiego Posterunku Wydawniczego „Placówka”
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.