nasiusiać

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Pomimo cynizmu i niedowiarstwa Aleksander był, jal każdy myśliwy, bardzo przesądny. Z wielką niechęcią i : miną ponurą szedł do lasu po spotkaniu baby. Gdy spotkani: z babą uniknięto, a mimo to polowanie się nie udało, tłu maczył, że pewno on albo panicz nadepnął miejsce gdzii baba nasiusiała. Niektóre z przesądów były okraszone humo rem: „Kiedy zając przebiegł drogę — zły znak, bo go nii zjedliśmy; kiedy wilk — dobry znak, bo on nas nie zjadł” Aleksander bowiem umiał być dowcipny. I tu Tadzio żało wał, że nie zapisywał dowcipów Aleksandra...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Pawlikowski, Michał K. 1959. Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego. Powieść, Londyn : B. Świderski
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.