neofitka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Staruszka była neofitką. Czego rozumem pojąć nie mogła z dogmatów nowego wyznania, dopełniała przepastną głębią wiary, że Bóg ją wysłucha, na córkę ześle błogosławieństwo, a ją zaliczy w poczet męczenników swojej chwały. Staruszka skulona na sieczce siennika modlić się...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Rychlewski, Janusz 1949. Człowiek z gutaperki, Warszawa : Gebethner i Wolff
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.