nienapastliwie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Postyłło pozwolił sobie ostrzec Organizację Podstawową przed niektórymi wychowawcami młodzieży. „I nie tylko przed takimi jak profesor Działyniec, proszę towarzyszy — mówił cicho i wyraźnie — gdyż Działyniec jest mniej niebezpieczny niż inni, chociażby przez to, że nie dość szczelnie potrafi się maskować. Ale inni...” To „inni“ groźnie zabrzmiało w wąskich ustach Postyłły, mimo iż przemawiał jak zwykle uprzejmie i nienapastliwie. Zaległa cisza. Postyłły na ogół się obawiano, umiał atakować z niespodziewanych pozycji. Agnieszka uważała go za karierowicza i była pewna, że tego samego zdania jest dyrektor, towarzysz Jarosz. Gdy padło nazwisko Morawieckiego, zacisnęła gniewnie wargi. Oczywiście, można się było tego spodziewać...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Brandys, Kazimierz 1954. Obywatele, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przysłówek

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.